Ga uit het schip

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Ga in het schip Dat is een mooi lied. Wij hebben het meer dan eens gezongen. Het is ook niet niets als je mensen weg-roept van de kant Het is niet niets mensen op te vorderen om niet verloren en zonder perspectief te leven en toe te kijken met lege ogen. Voor gedoopten is het een uitdaging als ze horen; dat ze hun pechstrook moeten verlaten en ook hun vluchtheuvel. Ga in het schip is dat: sta op, neem deel aan het leven kom maar in de kring.

Maar Matteüs is nog geen bladzijde verder als hij zijn boodschap al omkeert. Nu wordt het waag je aan het leven, ga uit het schip! Bluf niet in de boot, verlaat de warmte van het nest. Zoek je overkant: het echte leven vind je pas op de andere oever. Ga dan uit het schip, ook al is het waar wat in het oude lied gezongen wordt: het water is veel te diep! In het lied vind je de geliefde pas aan de andere kant van het water. Of zoals het even mooi gezongen wordt in een lied van vandaag: het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvel!

Ga uit het schip: wandel over het water. Dat is het sterke punt. Het is sterker dan: het gras zal groener zijn aan de andere kant van de heuvel. Het is sterker dan: de geliefde wacht op je aan de andere kant van het diepe water. Je moet eerst dat water overwinnen! Niet enkel om de geliefde, en niet enkel om de paradijselijke rust te vinden. Het betreft hier geen liefdeslied en het is ook geen ecologische protestsong. Het gaat om het overwinnen van de kwalijke wereld. Om de moed om het leven aan te duwen ook al is de tegenwind nog zo fors, ook al zijn de tegenkrachten van het goede nog zo dwars en nog zo sluw.

Het is alsof Matteüs ons zeggen wil: onze angst om in de boot te stappen is al zo groot, maar onze angst om eruit te stappen is nog zoveel groter. Zolang je in de boot zit, kan je nog zingen; de Heer is hier bij ons. Ook al is Hij maar slapend aanwezig, Hij is er tenminste toch! Zie, zegt Matteüs, dat moeten we ook blijven geloven als we ons wagen aan het water. Ook als wij dreigen te zinken, dan is Hij ook nabij. Hij heeft toch ook in ons troebel water gestaan! Hij heeft toch ook geweten wat het is ten onder te gaan aan de onwil van mensen!

Dat is inderdaad niet min. De boosheid is reëel. Spreek je maar eens uit voor wat goed is en eerlijk en recht. Dan zal je het spoedig ondervinden: het zal je niet in dank worden afgenomen. Kom maar eens op voor de dakloze en de stemloze mens. Ze zullen ervoor zorgen, dat je zelf dakloos wordt in de maatschappij en dat je stemloos wordt in het grote welvaartskoor. En toch, als je voor het leven kiest, zal je ooit overwinnaar zijn Ooit, dat is: op de derde dag!

En zie, Petrus, onze vurige kopman, waagt zich aan het water en hij kan het. Totdat de angst plots sterker wordt. dan valt hij in het water.

Misschien is dat de laatste boodschap van het hele bootverhaal: de angst is onze slechte raadgever, onze gevaarlijke boeman, onze virus die ons chronisch parten speelt.

Als we bidden: geef ons meer geloof, dan bidden we eigenlijk: geef ons minder angst. Dan zal het goede ons meer boeien dan de charme van het kwade. Dan zal het goede ons sterk maken. Dan zullen we, aan Zijn hand, aankomen aan de overkant.

Daar zullen onze kwetsuren dan genezen zijn door dat éne woord dat we eindelijk hebben geloofd: vrees niet, Ik ben er!