Wie gelooft kan over het water lopen

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
Angst maakt blind en dom. Een vogel die een kamer binnenvliegt, kan vaak van louter angst het open raam niet meer zien. Zo kan een leerling, van louter angst de oplossing van een gemakkelijk vraagstuk niet meer vinden. Kennis en zekerheid kunnen verdwijnen waar de angst opdaagt. Angst kan ook heel verlammend werken. De spieren van een zwemmer kunnen van louter angst verstijven, wanneer hij meent dat hij de overkant niet zal kunnen bereiken. Iedereen weet hoe verlammend angst kan werken bij een zieke: hij kan doodgaan van louter angst.

Vertrouwen daarentegen maakt de mens ziende en sterk. Wie het vertrouwen geniet van zijn baas, kan soms het schijnbaar onmogelijke presteren. Vertrouwen schenken en vertrouwen ervaren maakt dat een mens boven zichzelf uit kan stijgen.

Met behulp van deze beide grondervaringen, angst en vertrouwen, wordt in dit evangelie het geloof van een christen beschreven. Dit verhaal van Petrus, die in vertrouwen op Jezus zijn boot verlaat, over het water wandelt, en dan plotseling gegrepen wordt door de angst en dreigt te verdrinken, is een geloofsverhaal. De uitwerking van angst en vertrouwen wordt hier op dramatische wijze duidelijk gemaakt. Petrus doet iets wat eigenlijk totaal onmogelijk is: wande¬len over het water, en hij kan dit doen in vertrouwen op de Heer, die hem vertrouwvol uitnodigt: ‘Kom maar'. Het is juist dit wederzijds vertrouwen dat een weg baant over de dreigende golven.

Wie de intentie van de evangelist een beetje kent, begrijpt heel goed dat hier geen stunt beschreven wordt. De evangelist wil in dit ‘verhaal het waagstuk van ons geloof beschrijven. Geloven is voor hem een mogelijke maar ook een riskante weg en die angst en dat wegzinken van Petrus zou onze angst nog kunnen vergroten. Als zelfs Petrus wegzinkt, wat zal er dan niet met ons gebeuren? Maar dat is niet de bedoeling, integendeel Matteüs wil door dit reddingsverhaal alleen ons geloof aanmoedigen.

Wij willen dan ook enkele punten in dit verhaal onderstrepen, die ons kunnen bemoedigen om evenals Petrus moedig de nodige gelovige stappen te wagen.

Eigenlijk moeten we Petrus bewonderen dat hij de moed kan opbrengen om de zekerheid van zijn eigen boot prijs te geven en zo bij Jezus te kunnen komen. Het opgeven van onze zekerheden is de eerste stap op de weg naar het geloof. Natuurlijk moet deze stap ook doelgericht gedaan worden. Voor Petrus kon dit wegens het uitnodigende woord van Jezus: ‘Kom maar'. Geloven is altijd je richten naar het doel, een doel dat heel het leven omvat. Zeker is er altijd een grote dosis moed nodig om zo je hele leven op één doel te richten.

Zo zien wij dan bij Petrus dat deze eerste stappen over het water stappen zijn vol geloof in de Heer. Vertrouwen waagt het onmogelijke en bereikt ook het onmogelijke. Vertrouwen schenken en vertrouwen ervaren is ook in het geloofsproces het fundament. Petrus kon alleen vol vertrouwen over het water lopen omdat hij Jezus als volkomen betrouwbaar ervaren had. Zo waagt elke gelovige zijn weg in vertrouwen op God, die zich trouw heeft bewezen in de Heer Jezus.

Dit moedige begin staat in fel contrast met het plotselinge twijfelen van Petrus. Het lukken en het mislukken van het geloof zijn in dit verhaal duidelijk met elkaar verbonden, juist omdat elk geloof in wezen een aangevochten geloof is. Hindernissen en tegenslagen, twijfel en angst doen Petrus het hoofd verliezen, maken hem blind en verduisteren het doel. ‘Bij het zien van die geweldige storm, werd hij bang', zegt het evangelie. Zoals het wegzinken van Petrus ons wil waarschuwen, zo moet het redden van Petrus ons bemoedigen. Een moedig geloof zal ondanks angst en tegenwind zijn doel bereiken, al is het ook dank zij de uitgestoken hand van de Heer. Zo hebben wij altijd voldoende reden om alle angst en schrik opzij te schuiven, om in vertrouwen op de Heer steeds nieuwe en moedige stappen over het water te wagen. De kinderen van de catechese vroegen of zij dit verhaal niet mochten tekenen, een klein kind had een hele kleine boot getekend, op hele grote golven en boven dat alles een hele grote Christus en daaronder stond alleen: sssst! Dat kind had de kern van het verhaal begrepen.