Cijfers en letters

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
De broodvermenigvuldiging is heel belangrijk. getuige de vele verhalen bij de vier evangelisten. Wij doen deze verhalen geen recht als we er vooral het mirakel in lezen. God kan dan zogezegd met een hocus-pocus vier- of vijfduizend mensen zomaar te eten geven met bijna niemendal. We doen deze verhalen evenmin recht als we vooral zoeken naar de moraal: zie je wel, als we nu eens allemaal vanaf vandaag onze zakjes leeg zouden geven, dan heeft iedereen te eten. Dan zijn deze verhalen vooral voer voor Broederlijk Delen en Welzijnszorg. En dat zijn ze ook, maar niet primair.

Primair gaat het om iets anders. Ik laat het aan de attente lezer over om eens de getallen te tellen die in al deze verhalen een grote rol spelen. Die getallen zijn vijf, twee, zeven, twaalf, vierduizend en vijfduizend. Ons zegt dat allemaal weinig of niets. Waarschijnlijk zoeken we daarom naar verklaringen die vooral mikken op mirakel en moraal. Voor onze voorouders was dat anders. Voor hen waren de getallen niet niets-zeggend. Die zegden hun namelijk alles.

Wat willen de evangelisten alle vier zeggen? Zij willen zeggen, dat Jezus, hoe dan ook, de vervulling is van het verleden en de vervulling van de toekomst: met deze man wordt alles anders! Dat is heilzaam voor alle mensen, voor alle volken, voor de hele wereld. Vooreerst voor het oude Israël: het wordt niet afgeschreven. De twaalf broden waren voor hen het voedsel voor de twaalf stammen. En vijf was ook een zwaar geladen symbolisch getal: de vijf boeken van Mozes, vijf psalmboeken en tweemaal vijf geboden. Dat de vijfduizend werden verzadigd, was voor hen zoveel als: wij worden door die Jezus verzadigd. Hij is onze vervulling, onze Messias. Het was voor hen meer dan wiskunde. Het betekende voor hen, dat ze niet nog eens werden verworpen! Zij hoorden erbij. Ze werden niet uitgesloten maar ingesloten. God bleef trouw aan Zijn belofte van altijd.

En dan lezen we verder. Nu wordt het hele wonder anders geopend. Volgens Joodse opvattingen van toen woonden er zeven volkeren rondom Israël. Deze zeven volkeren woonden op de vier hoeken der aarde. Deze volkeren werden nu ook verzadigd met de zeven gaven. Zij worden dus ook niet vergeten. Zij horen er voortaan ook bij. Ook voor hen is die Jezus de Messias!

Voor ons is dat alles taai cijferwerk, misschien zelfs niets¬zeggend spelen met cijfers en letters. En deze tv-spelletjes boeien ook lang niet iedereen... Maar voor onze voorvaderen in het geloof was dat meer dan een denkspelletje. Voor hen was het verkondiging. Voor hen zat daar een ernstige boodschap in, een grote maar gevaarlijke boodschap: zij moesten leren vermenigvuldigen door hun gaven te delen!

Zo gezien is dit verhaal ook verkondiging voor ons. Wat wij hebben ontvangen, is altijd voor de anderen bedoeld. Gaven ontvangen is altijd gaven doorgeven. Delen is de beste bewerking als je meer wil hebben. Voor ieder mens die in Jezus' spoor wil leven is vijf plus twee niet zomaar zeven. Het is twaalf. Dat alles is zowat een Joodse lezing van het stuk. Als dat juist is, dan zitten daar voor ons conclusies in. Vreemde en onverwachte conclusies.

Vooreerst, wij behoren tot de vierduizend. Wij zijn niet het centrum van het verhaal, ook niet de eerste bevoorrechten. Wij zijn dus ook niet het centrum van het christelijk geloof. Wij zijn de randmensen die binnen mochten. Een reden om nederig en dankbaar te zijn.

Verder, indien wij de lezing, onze les, goed hebben begrepen, zullen wij voortdurend bedacht moeten zijn op de vele mensen die nu, vandaag, behoren tot de vierduizend. Onze gaven zijn voor hen bestemd. Zij hebben daar recht op. Broederlijk Delen en Welzijnszorg, maar ook missionering en evangelisatie, zijn onze onontkoombare plicht.

Misschien woont één van de vierduizend op een paar meter van onze deur?