# Laat ze samen opgroeien (2008)

- Auteur: Ambro Bakker s.m.a.
- Datum: 19 juli 2008
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 16e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/16/laat-ze-samen-opgroeien-2008/


Soms bekruipt je het gevoel dat je van alle kanten wordt ingesloten.
Je kunt geen kant meer uit. Het is een verstikkend gevoel. Je dreigt er
in om te komen. Je ziet geen uitweg meer. Lucht en warmte om je leven
zijn er niet. Dat gevoel van verstikking kan je overkomen, als je je
baan verliest, terwijl je net in de vijftig bent. Probeer dan maar eens
om weer aan de bak te komen! Dat gevoel kun je krijgen als te je maken
krijgt met ernstige ziekte, van jezelf of van hen die je dierbaar zijn.
Dat gevoel van verstikking kun je krijgen als je liefde dreigt vast te
lopen, of als je huwelijk of vriendschap op springen staat. Je kunt dat
gevoel krijgen, als je voor je examen bent gezakt. Als je de grote
problemen van de wereld ziet: honger, dorst, oorlog, haat, ongelijke
verdeling van onze welvaart, discriminatie, onderdrukking.

Dat
gevoel van verstikking, je zou er doorheen willen breken. Je negatieve
krachten met wortel en al willen verwijderen. En daarmee lijken we op
de tuindersknechten uit het evangelie. Zij zijn bang dat het onkruid
het gewas zal verstikken. Zij hebben een radicale oplossing: het
onkruid met wortel en al verwijderen. Dat lijkt een goede oplossing.
Maar de Heer van de oogst komt met een beter alternatief: laat het
onkruid maar mét het tarwe opgroeien en wacht tot de oogst. Anders trek
je misschien ook de tarwe uit de grond! Goed en kwaad in ons leven,
onkruid en tarwe. We denken graag in tegenstellingen. We zetten zaken
scherp tegenover elkaar. Dat houdt de zaak helder. Wij zijn typische
zwart-witdenkers. Het is bij ons donker of licht, terwijl de
werkelijkheid zich voltrekt in de schemering van ons bestaan. We voelen
ons óf in de hel óf in de zevende hemel. Het is goed óf kwaad. We
houden van contrasten. Dat schept duidelijkheid. Maar vaak is de zaak
genuanceerder. Hoeveel nuances liggen er niet tussen zwart en wit. Dat
geldt ook voor goed en kwaad. Voorzichtigheid is geboden. "Dat is een
goed mens" of "dat is een slecht mens" zijn ongenuanceerde uitspraken.
Mensen zijn maar zelden helemaal goed of helemaal slecht. En hoe vaak
is ons oordeel niet tijdgebonden? Dingen waar we vroeger zo zeker van
waren, daar zetten we nu grote vraagtekens bij.

In het evangelie
worden goed en kwaad scherp uit elkaar gelegd. Iemand zaait goed zaad
op de akker. 's Nachts strooit iemand er stiekem onkruid tussen. Dat
gaat zo in het leven: wat de een opbouwt, wordt door een ander weer
afgebroken. Zo werken we elkaar tegen. Toch vraag ik me af of de zaaier
van het goede zaad en de zaaier van het onkruid wel dezelfde personen
zijn. Gaat het niet eerder om twee kanten van één en dezelfde persoon?
Dan klinkt het verhaal ánders. Dan zijn we naast zaaiers van het goede
nieuws vaak ook geweldige onruststokers. Het evangelie leidt ons tot
gewetensonderzoek. Niet verwijtend naar andermans akkertje wijzen. Niet
altijd anderen beschuldigen dat ze onkruid in jóuw akkertje zaaien.
Vraag jezelf maar eens af of het wel goed zaad is dat je in het leven
uitwerpt. Soms is de atmosfeer verstikkend, soms zijn we zelf
verstikkend bezig (als we elkaar laten stikken)

Elk mens heeft
voortreffelijk zaad in zich. Dat is geen punt. Maar kunnen we er ook
bij? Zaaien we het uit in woorden en daden van goedheid? Het
mosterdzaadje is het kleinste zaadje dat we kennen. Maar er kan een
geweldige boom uit groeien. Het kan diep wortel schieten. Het kan
uitgroeien tot een levensboom waar je hele ziel in kunt leggen. De
woorden en daden van Jezus zijn uitgegroeid tot een levensboom, waarvan
tweeduizend jaar later nog miljoenen mensen de vruchten kunnen plukken.
Het goede zaad en onkruid. Goed en kwaad. Het verschil tussen opbouwen
en afbreken. Gebruik het beste zaad dat je in je hebt. Het biedt
voedsel voor jezelf en voor anderen. Er zit in zaad een onvermoede
kiemkracht. Je hebt ongekende mogelijkheden. Zaaien en wachten.
Intussen doet het zaad zijn werk.

Op een grote winkel stond:
“hier is van alles te koop!” Een man leest dat en gaat naar binnen. Hij
ziet achter de toonbank een engel staan en hij vraagt hem: "U verkoopt
alles? Geeft u mij dan maar vrede, liefde en gerechtigheid." De engel
schudt zijn hoofd en zegt: "Meneer, hier verkopen we alleen de zaden!"

