Laat beide samen opgroeien

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
In de catechese en de liturgie spreken wij over de goddelijke hoedanigheden. God is heilig, rechtvaardig, alwetend, almachtig. Maar zelden of nooit spreken wij over het geduld van God. En toch is het kenmerk van Gods liefde het geduld. Het is eigen aan God, niet aan de mensen, altijd medelijden te hebben en te sparen. God respecteert de vrijheid van elke mens en blijft hem begeleiden met de blijken van zijn liefde. God laat immers zijn zon even vrolijk schijnen over de bozen als over de goeden. Is dat niet goddelijk? Johannes formuleert dat op een plechtige wijze in zijn brief: ‘Wij mogen voor zijn aanschijn ons geweten geruststellen, ook als het ons veroordeelt, want God is groter dan ons hart en Hij weet alles."

Omdat God zo is, zegt de Heer in het evangelie van vandaag aan de ijverige werklieden die direct het onkruid tussen de tarwe willen verdelgen: "laat beide opgroeien tot de oogst." Hij geeft bewust ruimte aan het onkruid.

In onze pluriforme maatschappij hebben we nergens meer nood aan dan aan verdraagzaamheid. Verdraagzaam zijn wil niet zeggen dat we op alles tegen elke prijs ‘ja' en ‘amen' moeten zeggen. Integendeel, wij moeten moedig veranderen wat veranderd kan worden, maar wat wij niet kunnen veranderen moeten wij geduldig verdragen. Tolerant zijn wil niet zeggen zijn eigen identiteit of vrijheid prijsgeven, maar vraagt van ons wel dat wij de vrijheid van de anderen eerbiedigen en hun de ruimte geven om anders te denken en anders te zijn. Zeker dat is niet gemakkelijk, het vraagt veel liefde die kan dulden en wachten, maar juist dat is nodig om in vrede samen te leven.

Wij mensen wij leven nog bijna allemaal in een mentaliteit van ‘vriend-vijand'- denken: als iemand ons niet terwille is willen wij hem direct elimineren en aan de kant schuiven. Christelijk denken vraagt van ons dat wij elkaar behandelen als even-naasten, als bloedverwanten, want Christus is voor allen gestorven. Jezus heeft alle muren neerge¬haald. Voor Hem zijn wij allen gelijk, ongeacht van welk ras, kleur of godsdienst wij ook zijn. En de Kerk van Jezus, die geboren is uit zijn geopende zijde, moet een deur zijn die altijd openstaat voor elke mens, omdat God de deur voor niemand dichtslaat.

Als zo elke mens Gods liefde waardig is, dan heeft ook elke mens recht op liefde. Wij vernietigen onze samenleving omdat wij zo onverdraagzaam zijn tegenover onze medemensen. En geen onverdraagzaamheid is fanatieker dan religieuze onverdraagzaam¬heid. Dat zien we in Ierland, Libanon en elders. Dat zulke mensen toch maar niet spreken van: in naam van God. God zou zeggen: Laat beide samen opgroeien, samen leven. Zijn wij ook niet met hetzelfde nat overgoten als wij hier leuzen op de muren durven spuiten: buitenlanders buiten. Turken weg. Wij zijn niet veel beter als wij met homos en aids-patiënten niets te maken willen hebben.

Wij voeden onze kinderen op tot onverdraagzaamheid als zij met bepaalde kinderen niet mogen spelen, als wij niets doen tegen ‘pesten, op school, als de leraars bepaalde kinderen links laten liggen. Hoeveel jongeren klagen dat zij het zwarte schaap zijn en niets goeds kunnen doen, thuis of op school?

Als wij één Europa willen opbouwen, als wij van deze wereld een stad van vrede willen maken, dan zullen wij eerst dit woord van Jezus ter harte moeten nemen: Laat beide opgroeien, geef ruimte aan het anders zijn en anders denken van de anderen en probeer niet met geweld je rechten te kopen, want vrede zal alleen mogelijk zijn door dialoog en wederzijds respect.