# 15e zondag door het jaar A (2008)

- Auteur: Nies Van Lier
- Datum: 12 juli 2008
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 15e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/15/15e-zondag-door-het-jaar-a-2008-nies-van-lier/


Beste dorpsgenoten,

Dezer dagen kreeg ik de *missie en
zendingskalender* voor 2009 toegestuurd. Het thema er van is:
"dromen van vrede en verzoening". Hij staat vol met ontroerende
schilderingen van Jafeth Gómez, een kunstenaar uit Colombia. Hij
vertelt over zich zelf: "Het lukte me niet langer vanuit pijn en
verdriet te schilderen. Ik was er ziek van. Ik had behoefte aan
warmte. Na weet ik hoeveel kruiswegstaties begon ik toen omhelzingen
te schilderen. Mannen en vrouwen, kinderen, groepen mensen die elkaar
vasthielden. Dat was wat ik nodig had. Dat was wat de mensen in
Colombia nodig hadden: Liefde en vertrouwen, vrede."

Het is verreweg de mooiste kalender die
ik gezien heb.

De lezingen van deze zondag spreken
ons over zaad, zaaien en de opbrengst van de oogst.

De eerste lezing is een aandoenlijk
stuk: regen als een weldaad, die vruchtbaar maakt, de aarde met groen
bedekt, zaad geeft aan de zaaier en brood aan wie moet eten. Het
staat er zo eenvoudig en vanzelfsprekend: "brood aan wie moet
eten". Alsof het niet anders zou kunnen gaan.\
Het lijkt het
paradijs van voor de zondeval: het gaat allemaal vanzelf.

Als ik terugdenk aan toen ik klein
was, dan viel er altijd te veel of te weinig regen, niets ging
vanzelf: er moest hard geploeterd worden, de toekomst: dat was de dag
van morgen, verder keken de mensen toen nog niet. Als ze één ding
wisten uit de bijbel dan was het dit: "Omdat ge hebt geluisterd
naar uw vrouw en hebt gegeten van de boom die ik u had verboden, zal
de grond vervloekt zijn omwille van u. Zwoegend zult ge van hem eten,
alle dagen van uw leven. Distels en doornen zal hij voortbrengen, met
veldgewas moet gij u voeden. In het zweet zult ge werken voor uw
brood." Ze moesten zich steeds verzoenen met een soort noodlot.

Nog altijd leven we nà het paradijs.
Wij hierin het Westen weten ons aardig te helpen. Maar voor veel
streken in de wereld komt regen eerder met verwoesting dan met brood
voor wie moet eten. De kranten schrijven al niet meer over de
ontelbaren in Birma die sinds 5 mei nog altijd alles kwijt zijn. De
mooie lezing uit Jesaja zou heel onwerkelijk klinken in hun oren.

Dat land, dat zaad, die weldadige
regen zijn een beeld van het woord dat komt uit Gods mond: "Het
keert pas terug waneer het mijn wil heeft volbracht en zijn zending
heeft vervuld."

Dat alles doet me denken aan de staat
van de Kerk: vandaag vertrekt de paus naar Sydney voor een grote
*happening.* Tweehondervijftig duizend jongeren rondom de
plaatsbekleder van Christus, die een nieuw Jerusalem binnentrekt, in
smetteloos wit met fijne rode schoenen aan.

En de Kerk hier? Die herinnert me
steeds meer aan het kleine boerderijtje uit mijn kindertijd. De
woorden die nu vallen zijn: priestertekort, revitaliseren,
herstructureren, zoals er vroeger geklaagd werd over te veel of te
weinig regen.

I denk terug aan wat ik las in de
nieuwe kalender: "Het lukte me niet meer miserie te schilderen. Ik
was er ziek van. Ik had behoefte aan warmte. Ik ging omhelzingen
schilderen." Wie zal ons dat voordoen en leren?

Wat zal er in Sydney omhelsd worden
met zoveel jongeren van her en der bij elkaar. Ze zullen tegen elkaar
zeggen: "Vertel me jouw verhaal, zuster, broeder, van vreugde en
hoop, van zwoegen en zweet, van pijn en leed, van leven en dood. De
tonen van jouw stem blijven klinken en slaan in volle harmonie
akkoorden aan in mijn hart." Daar zal iets van gaan resoneren over
de hele aardbol:

Mannen en vrouwen, kinderen, groepen
mensen die elkaar vasthouden en omhelzen, een nieuwe manier van
revitaliseren en herstructureren met een nieuw soort oogst: mensen
die open met elkaar omgaan en ontdekken hoe zeer ze bij elkaar horen.
Het zit in onze natuur!

