# Geld moet rollen!

- Auteur: Frank Theré
- Datum: 16 juni 2017
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 13e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/13/geld-moet-rollen/


Beste vrienden,

Over sommige teksten uit het Evangelie kan ik soms urenlang zitten broeden, en dan begrijp ik hen dikwijls nog niet. Zo is het me vergaan met die raadselachtige uitspraak die Mattheus in Jezus’ mond legt, over het leven dat, wanneer ge het vindt, ge het zult verliezen, en wanneer ge het verliest om zijnentwil, ge het zult vinden. Hoe kunt ge nu iets winnen door het te verliezen? Soms broedt ge dan urenlang over een dergelijke tekst en dan plots schiet u iets te binnen dat een goede sleutel blijkt te zijn om de bewuste tekst te ontraadselen.

Voor mij bleek de herinnering aan een zomerkamp in mijn jeugdjaren plots een dergelijke sleutel te zijn. Het was toen een prachtige zomer en we hadden met de leiding een ganse dag feest gepland in het teken van de Romeinen. Samen met de kinderen beeldden we het leven in een Romeinse stad uit. Ze moesten zich allemaal in Romein verkleden en de ganse dag ook een echt Romeins beroep uitoefenen. Er was een smid, en er waren ook senatoren, legionairs en zelfs slaven. En zoals dat hoort in een Romeinse stad hadden we ook een echte Romeinse markt opgebouwd. Om het geheel nog echter te laten lijken was er die dag ook geen gezamenlijke maaltijd in de refter voorzien. Elk kind kreeg enkele Romeinse munten die we zelf uit houtschijfjes hadden vervaardigd. Met dat geld konden ze dan op onze markt aan verschillende kramen hun eten zelf echt kopen.

Het was een fantastisch dag waarop iedereen veel plezier had en met een zeer bont allegaar.

Maar s’avonds kwamen er twee kinderen langs en klaagden over een verschrikkelijke honger. Ze hadden de ganse dag niets gegeten. Die houten Romeinse munten hadden ze gekoesterd en bewaard als een schat. Ze hadden er geen enkele uitgegeven. Dat het maar gewone houten schijfjes waren, die je alleen maar op die dag op de geïmproviseerde markt kon gebruiken om eten te kopen, dat hadden ze niet begrepen. Ze hadden liever niets gegeten dan ook maar één enkele munt uit te geven. Ze hadden de munten bijgehouden en waren hongerig gebleven.

De herinnering aan die gebeurtenis heeft me tenslotte geholpen om tenminste te kunnen vermoeden wat Jezus bedoeld zou kunnen hebben toen hij zegde dat hij die zijn leven wil behouden het zal verliezen en dat hij die zijn leven verliest, die het wegschenkt, het uiteindelijk zal winnen.

In het zomerkamp waren het de houten schijfjes. Die twee jongens wilden die koste wat kost behouden en konden ze niet weggeven. Daardoor hadden ze geen eten kunnen kopen en bleven hongerig. In het Evangelie gaat het om leven en dat dat leven moet worden weggegeven.

Theologisch wordt gezegd dat Jezus ons reeds een voorschot op het eeuwige leven heeft gegeven. Ons leven, alles wat wij hier dag in dag uit beleven, is zoiets als geld, een voorschot op het eigenlijke leven. Maar geld moet ge inruilen. Geld moet ge op de markt van de mogelijkheden inzetten, want geld kunt ge niet eten. Genietbaar en honger stillend wordt geld pas wanneer ik het inruil, wanneer ik het weggeef.

Blijkbaar laat onze honger naar leven zich ook alleen maar als volgt stillen: door ons leven, dat het voorschot is van het eeuwige leven, op die markt van mogelijkheden waarin we dag in dag uit mee te maken hebben, ter beschikking stellen aan de medemensen waarmee we dagelijks te maken hebben. We moeten dat leven gewoon doorgeven, cadeau doen, inwisselen, en daardoor het eigenlijke leven dat Jezus ons toezegt winnen.

Wie met zijn leven omgaat zoals met geld, zoals met iets dat men moet inzetten, waarmee men moet werken, en waar men alleen winst kan uithalen wanneer men het uitgegeven heeft, wie met zijn leven zo omgaat, die zal zijn honger naar leven kunnen stillen.

Maar wie het gewoon begraaft, wie het, net zoals het nu is, zou willen behouden, die zal er uiteindelijk niets aan hebben, die zal, juist zoals die jongens van het jeugdkamp, gewoon op zijn honger blijven zitten. Amen.

