# Weest niet bang (2008)

- Auteur: Dennis Jacques
- Datum: 18 juni 2008
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 12e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/12/weest-niet-bang-2008/


#### Welkom

Een
geruststellende boodschap om een viering mee te beginnen: ‘je moet
niet bang zijn'. Tegen kinderen zeggen we het vaak, maar zeggen we
dat genoeg tegen volwassenen? Stellen we onzekere en zoekende mensen
genoeg op hun gemak? Misschien zijn we zelf nog zoekend en onzeker
en hebben we nood aan Gods ontferming.

#### Inleiding op de lezingen

De
profeet
Jeremia is de wanhoop nabij. Het misnoegde volk wil Jeremia tot de
dood brengen, maar Jeremia stelt zijn vertrouwen volledig op God.
Ook in de tussenzang een gelijkaardige boodschap: weest niet bezorgd.
In het evangelie horen we dan dat we veel meer waard zijn dan een
zwerm mussen, nochtans een bedreigde diersoort.

#### Woordje uitleg

Broeders
en zusters,

Het
evangelie van vandaag is eigenlijk een beetje een "ver van ons bed
show". Het is namelijk geschreven om de vervolgde christenen een
hart onder de riem te steken. Als we eerlijk zijn, dan denk ik niet
dat we hier in dit belgenlandje van een kerkvervolging kunnen
spreken. We moeten niet bang zijn dat we onderweg naar de viering
onder vuur genomen worden door anders-gelovigen; we hebben niet te
vrezen dat we ons werk zouden verliezen omdat we christen zijn
of dat we uit onze kerken worden gezet. En het is nu toch al een
tijdje geleden dat ik hoorde van christenen die moesten vluchten naar
veiliger oorden. Het waren ooit andere tijden, voor Napoleon inzag
dat de Kerk een waardevolle partner kon zijn, wilde de lekenstaat op
brutale wijze alle vorm van religie uit het straatbeeld en zelfs uit
het hart van de mensen bannen. Uit heel dit epos kwam de kerk
versterkt, want gezuiverd, om de volgende 150 jaar ongehinderd te
groeien en te bloeien. De schoolstrijd zegt u? Ja, dat ruikt
misschien wel naar kerkvervolging, maar na twee jaar was die storm
ook geluwd

Is
er dan niets om ons ongerust over te maken? Toch wel en dit om twee
redenen:

Het
is niet omdat wij hier als christen vrijspel krijgen, dat het zo is
met christenen in andere landen. Het evangelie van vandaag zal in
vele landen, voor vele christenen, concrete herinneringen aan een
christenvervolging oproepen. Ik vond op internet een ranglijst van
50 landen waar christenen vervolgd of gehinderd worden in hun
activiteiten. Op nummer 1: Noord-Korea, waar volgens de staat "*het
christendom een bedreiging vormt voor de stabiliteit van het land.
Om die reden doet de politie haar uiterste best om christenen op te
pakken. Wie wordt gearresteerd, wordt vaak gemarteld, in een werkkamp
gestopt of zelfs vermoord".* In
Birma (of Myanmar) die op nummer 25 staat is het voor christenen iets
beter, maar toch :*De
meeste christenen in Birma behoren tot de etnische minderheden van
het land. Bij militaire acties tegen etnische minderheden, worden
christenen veelal ook vervolgd. De situatie voor christenen in
Rangoon lijkt stabiel, maar je kunt niet reizen doorheen het land,
dus...*

België
staat niet op de ranglijst, maar toch denk ik niet dat christenen
hier op hun lauweren mogen rusten. Ons bedreigt een veel grotere
vijand: de onverschilligheid.
Onverschilligheid van leerlingen en ouders leidt naar het steeds
opnieuw in vraag stellen van het ‘nut' van godsdienstlessen,
onverschilligheid van jonge mensen leidt naar het in vraag stellen
van instellingen als het huwelijk, van het ‘nut' van een
sacrament als het doopsel. Onverschilligheid van hele generaties
leidt tot een leegloop van kerken. Deze onverschilligheid in
combinatie met economische motieven leidt tot het ontbreken van de
wil om de kleiner wordende vergrijzende groep van ‘gewijde
bedienaren' te ondersteunen in het dienstwerk door een jonge garde
opgeleide leken. Waar de Franse Revolutie niet in slaagde, namelijk
het verbannen van het religieuze, gebeurt nu misschien heel subtiel
en geruisloos. Het is precies een neerwaartse spiraal. Vandaag
moeten we niet op de bres staan om ons recht te verdedigen om
eucharistie te vieren of onderwijs te organiseren; maar wel dat het
ethische, religieuze, spirituele gewoon nog een stem krijgt in om het
even welk debat: of het nu gaat om ontwikkelingssamenwerking,
euthanasie, onderwijs of politiek.

Omdat
we niet vervolgd worden kunnen we geen martelaren worden, ons wacht
een veel moeilijker taak: toch nog nieuwe manieren
vinden "om God kenbaar te maken bij de mensen".

Amen.

