Persoonlijk betrokken (2008)

Er zijn mensen die zich niet betrokken voelen bij wat ze doen. Mensen die een werk doen dat ze niet interessant vinden - maar je moet toch íéts doen als broodwinning? Arbeiders die in een fabriek aan de lopende band dag in dag uit, jaar in jaar uit dezelfde handelingen uitvoeren - of je nu dít werk doet of een ander, wat maakt het uit, het kan me niet boeien. Ik verdien mijn brood ermee.
Er zijn mensen die zich wél persoonlijk betrokken voelen bij wat ze doen. Docenten die tot ver in de avond met het werk van hun leerlingen bezig zijn, vrijwilligers in verzorgingshuizen die met liefde hun medemens verzorgen, ... ze voelen zich er zéér intens bij betrokken.
Er zijn ook mensen die zich zozeer persoonlijk betrokken voelen bij wat ze doen, dat het fout gaat. Ze verliezen de moed. Sommigen kruipen dan terug in hun schulp. Anderen raken overspannen, komen terecht in een burn-out, of hun gezin lijdt eronder, dat pa altijd met zijn werk bezig is en geen tijd heeft voor de kinderen.

Er zijn ook mensen die zozeer persoonlijk betrokken zijn bij wat ze doen, dat ze eraan kapot gaan. De profeet Jeremiah is er zo een. Een boodschap van ondergang moet hij brengen, Jeruzalem zal worden verwoest, en hij moet het aanzeggen. Maar het is zijn eigen volk ! Voor Jeremiah zelf is het ook een boodschap van onheil. En dan moet hij plotseling ook heil aankondigen. De ene keer heil, de andere keer onheil. Het woord van de Heer is hem dan te machtig. Hij kan het niet meer. Hij geeft uiting aan zijn emoties. Hij barst uit in emoties. Hij gaat eraan kapot. Dat wordt een depressie.

Maar hij kan niet anders. Hij wordt er vanuit zijn binnenste toe gedwongen. Hij is gedreven. Persoonlijk betrokken.
En als het zo heftig is, dan ga je wel eens twijfelen. Waar doe ik het eigenlijk voor ? Straks ga ik er helemaal aan onderdoor ! Niemand begrijpt mij ! Ben ik dan helemaal verkeerd bezig ? En ik heb er heel mijn leven, heel mijn energie, heel mijn hebben en houwen ingestoken. Het is heel mijn leven. Is mijn leven dan niets waard ?
En die Boodschap ? Die is niet altijd gemakkelijk. Die is veeleisend. Die staat nogal eens vaak haaks op wat de samenleving ons voorhoudt.
Dan heb je bemoediging nodig. De bemoediging voor wie er toch in gelooft, ondanks alles wat de buitenwereld wel wil vertellen. Voor wie gelooft in een ideaal, en dat ook wil laten zien. Voor wie aan het licht brengt wat in het duister niet te zien was, en voor wie van de daken verkondigt wat hem angstvallig ingefluisterd is. "Wees niet verlegen, wees niet bang", zegt Jezus vandaag tot drie maal toe, "wees niet bang om te verkondigen, om hardop te zeggen, om te laten zien waar je in gelooft, ook al kijken sommige mensen je dan raar aan, wees niet bang om je spiritualiteit op de eerste plaats te zetten, wees niet bang om Jezus bij de mensen te belijden". Bemoediging. Wees niet bang !

Zondag, in de mis van half 12, krijgen wij in onze kerk bezoek van een groep van 30 jongeren die naar de Wereld Jongerendagen in Sydney gaan. Jongeren van tegenwoordig zijn niet verlegen, ze zijn niet bang, om hardop hun geloof te belijden. Jongeren weten wat ze willen, ze laten zich niet leiden door wat de samenleving goed vindt, de waan van de dag, ze lopen niet meer achter de mode aan, ze doen het niet meer omdat het erbij hoort, of omdat pa en ma dat zo graag willen, ze zijn persoonlijk betrokken bij het geloof. En ze belijden het enthousiast.
Het thema dat aan de Wereldjongerendagen is gegeven, is een uitspraak van Jezus, uit de Handelingen van de Apostelen, nét vóór Zijn hemelvaart. "Gij zult kracht ontvangen van de Heilige Geest", zo zegt Hij tegen de Apostelen, "om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria en tot het uiteinde der aarde" (Handelingen 1,8). Naar dat uiteinde der aarde gaan onze jongeren over drie weken, na een lange reis, een reis die hen ook veel voorbereiding en eigen financiering heeft gekost. Wat die jongeren beweegt, dat weten we: getuigen zijn. Daarom is het motto van deze Wereldjongerendagen ook zo goed gekozen: "Gij zult kracht ontvangen van de Heilige Geest, om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria en tot het uiteinde der aarde". Getuigen zijn. En onze jongeren kennende, zullen ze dat met veel enthousiasme doen. En dan kunnen wij, volwassenen, ook eens aan hén een voorbeeld nemen.
"Ieder die Mij bij de mensen belijdt, zal ook Ik als de mijne erkennen bij Mijn Vader die in de hemel is". Dat is het woord van Jezus vandaag. Het vereist een persoonlijke betrokkenheid. De jongeren die naar Sydney gaan zijn héél persoonlijk betrokken bij Jezus' boodschap. Nu wij nog.