# 12e zondag door het jaar A (2005)

- Auteur: Herman (Bie) Boon
- Datum: 18 juni 2005
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 12e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/12/12e-zondag-door-het-jaar-a-2005-herman-bie-boon/


Wat laat. Was enkele dagen op vakantie!\
Ons Heer zegt vandaag in het evangelie: wees niet bang. Alle mensen worden\
wel eens bang, soms doodsbang. Angst krijgen we als we ons bedreigd voelen,\
door iets of door iemand.\
\
Bij hevig onweer kunnen we bang zijn voor de bliksem. Nog erger is het\
wanneer we ons bedreigd voelen door iemand: er zijn nu eenmaal mensen die\
ons niet mogen, die ons niet accepteren, die ons geen succes, geen geluk\
gunnen. Elke hatelijke opmerking, ieder geroddel achter de rug betekent dat\
die mensen ons niet mogen. Dat maakt ons bang.\
\
Ik denk wel dat jullie voor enkele dagen die journaliste hebt gezien en\
gehoord die 157 dagen lang opgesloten zat in een kleine kelderkamer van twee\
op zes meter, geblinddoekt en aan handen en voeten geboeid. Sinds dat\
interview kunne we ons dat een beetje voorstellen: leven in angst om gedood\
te worden, leven zonder uitzicht, tenzij dat van uitgeleverd te zijn aan de\
willekeur van enkele fanatici. Bang zijn van mensen waarvan we weten dat ze\
alles in staat zijn. En 157 dagen haast zonder onderbreking leven op de\
grond, in volledige duisternis.\
\
Aan de telefoon vroeg een dame of ze in die periode aan God gedacht had. Ze\
zei daarop dat ze geen verschijning had van Onze-Lieve-Vrouw, noch van\
Boeddha noch van Mohammed. Het bleek zo te zijn, dat ze van Godswege niets\
verwacht had. Ik denk dat Hij afwezig was. Wat niet belet dat zij een\
enorme indruk maakte.\
\
Veel mensen echter die ook zulke angsten meemaken zouden er wel iets aan\
hebben van te weten dat Jezus Christus ook heel erg bang is geweest. Hij had\
niets misdaan, was totaal onschuldig maar wilde heel bewust de lotgenoot\
zijn van zoveel mensen voor wie het leven uitzichtloos is.\
\
Voor wie gelooft wil dat wel wat zeggen dat er altijd licht is in de\
duisternis. Over de dood en het fatale lijden heen is er iemand die ons\
definitief de hand reikt een ons zegt: wees niet bang, Ik sta aan je zijde.\
Ik deel je lot. De mens die helemaal geen hoop meer heeft en die kapot gaat\
van verdriet, die mens wordt opgenomen in Gods warme nabijheid. Ik dacht zo:\
wij zijn als een kind dat veel verdriet heeft - en dat kan bij een kind - en\
dat door z'n moeder wordt opgevangen.\
\
We hebben het toch wel zelf eens meegemaakt: troost en sterkte vinden bij\
iemand die ons een heel warm omarmd. Een heel warme, goeddoende nabijheid\
kan heel veel veranderen in ons leven.\
\
Jezus zegt dat God zo is. Hij is geen verre, onpersoonlijke God maar een God\
die leven geeft in overvloed.\
\
En om dat te ervaren moeten we geen heiligen zijn. God is immers diegene die\
het geluk wilt van ieder mens. Maar natuurlijk moeten we weten dat Hij zo\
is.\
\
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er ons echt nooit iets ergs kan\
overkomen. Het wil wel zeggen dat Jezus ons openbaart dat God het laatste\
woord heeft in ons leven. En God is liefde: dus wat er ons ook mag\
overkomen, uiteindelijk vallen we terug in Gods handen.\
\
Voor wie in God gelooft is dit toch wel iets heel belangrijks.\
\
Dat is mijn grote wens voor jullie allemaal: Wees niet bang. God houdt van\
de mensen. Dat is denk ik en van de belangrijkste boodschappen van Jezus\
Christus: niet bang zijn. Put in dit woord van Jezus Christus levensenergie.

