# Om niet hebt ge ontvangen, om niet moet ge geven

- Auteur: kerkinherent
- Datum: 30 november 1999
- Liturgie: A-cyclus · Tijd door het jaar · 11e zondag · groen
- Bron: https://preken.be/a/door-het-jaar/11/om-niet-hebt-ge-ontvangen-om-niet-moet-ge-geven/


We kunnen heel pessimistisch doen over de mens. We kunnen zeggen: de mens is een egoïst; hij haalt alles naar zich toe; hij wil altijd meer; hij wil er altijd zelf beter van worden; hij wil hebben; hij wil meer verdienen; en als een ander hem daarbij in de weg staat voelt hij zich door die ander bedreigd, wordt hij agressief, kan hij zelfs die ander gaan haten. Alle zonden hebben dit uitgangspunt. De mens steelt als hij niet krijgt; hij liegt als de waarheid hem in diskrediet brengt; hij pleegt overspel als hij aan zijn vrouw of man niet genoeg heeft; hij haat als een ander meer is of meer kan dan hij.

Dit pessimisme drukten wij uit in de uitspraak, die we vroeger van buiten leerden: de mens is ten kwade geneigd.

Of dit nu waar is of niet: Jezus deelt die mening niet. Hij zegt niet dat het niet waar is: Hij zegt dat het niet zo hoeft te zijn. De mens hoeft niet ten kwade geneigd te zijn. Jezus acht het mogelijk dat wij anders kunnen zijn. Jezus acht ons in staat ons zo te bekeren, dat we niet houden wat we kregen, maar dat we geven wat we kregen.

Volgens Jezus is dat alleen mogelijk als we heel goed weten, als we er heel diep van overtuigd zijn dat we alles om niet hebben gekregen, dat we alles gratis hebben gekregen. Zien we dat niet in, dan komen we niet verder, dan blijven we egoïsten. Met dat inzicht moeten we beginnen.

Als we nu een paar dingen bij elkaar zetten: het leven. Hoe zijn we daaraan gekomen? Wat hebben we ervoor gedaan? Niets. We hebben er zelfs niets voor kunnen doen. We hebben het gekregen. Gratis. Voor niets. Mag je dan denken dat het helemaal voor jezelf is? Of zou degene die het je gegeven heeft aan ons mogen vragen met ons leven een ander gelukkig te maken?

Op een gegeven moment merk je dat je talenten hebt. Je kunt beminnen, liefhebben. Dat kan iedereen. Heb je dat van jezelf? Hoe ben je eraan gekomen? Je hebt het gekregen. Gratis. Voor niets. Zou dan degene die deze kracht in je heeft gelegd van je mogen vragen een ander te beminnen, een ander lief te hebben?

Je voelt je gelukkig, veilig, geborgen. Helaas heeft niet iedereen dit talent. Maar als je fijne ouders hebt gehad, of een goede vriend, die bezorgd voor je was, die je een gevoel van veiligheid en geborgenheid gaf, dan voel je je meestal gelukkig. Wat heb je ervoor gedaan? Niets. Je hebt het gekregen. Gratis. Voor niets. Is het nu zo gek als dan van je gevraagd wordt dat gevoel van veiligheid en geborgenheid ook aan anderen te geven?

Of je hebt een talenknobbel. Je leert ontzettend makkelijk een vreemde taal, of je hebt de gave jezelf makkelijk uit te drukken in je eigen taal. Hoe kom je daaraan? Goed, je hebt die gave ontwikkeld. Maar de aanleg heb je toch gekregen. Gratis. Voor niets. Mag dan degene die je die gave schonk van je vragen, die gave in dienst te stellen van anderen?

Je wordt vader of moeder. Goed, je hebt er iets voor gedaan. Maar word je dit nu voor jezelf? Of word je het voor je kind?

Je voelt je geroepen tot een zorgend beroep. Priester, verpleger, dokter, bejaardenhelpster. Je hebt die aanleg. Het lukt je. Hoe kom je eraan? Goed, je hebt er iets voor gedaan. Je hebt er voor gestudeerd. Maar die aanleg? Hoe kwam je daaraan? Gekregen. Gratis. Voor niets. Mag dan degene die je die aanleg gaf van je verwachten dat je je gaven in dienst stelt van anderen?

Jezus zegt het zo: om niet heb je gekregen, om niet moet je geven. En wij kunnen het. Als we maar goed weten dat we het hebben gekregen. Dan kunnen we het geven. geven en krijgen heeft Jezus heel dicht bij elkaar gelegd. Ze horen ook dicht bij elkaar. Maar op de een of andere manier zijn die twee elkaar kwijt geraakt.

Geven en krijgen: als die twee voor ons nog te ver uit elkaar liggen, dan moeten wij die twee weer dichter bij elkaar brengen. En daar wordt een ander, en daar worden we zelf meer mens van.

