Een tweede kans (2008)

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 205 niet laden
Luuk wordt na 7 jaar ontslagen uit de gevangenis. Gelukkig is zijn vrouw bereid hem weer in huis te nemen, maar zij wil met hem niet praten over zijn veroordeling en zijn ervaringen in de bajes.
Luuk gaat solliciteren. Een enkele keer mag hij op gesprek komen. Maar vroeg of laat komt de vraag wat hij de afgelopen jaren gedaan heeft. Hij zegt eerlijk dat hij vast heeft gezeten. Tot 10 keer toe wordt het gesprek kort daarna beëindigd en krijgt hij later te horen dat de keuze op een andere kandidaat is gevallen. Hij wordt er moedeloos van. Hij besluit eens te gaan praten met een priester. Deze zegt hem: "Luuk, God vergeeft je". Luuk antwoordt: "Maar de mensen niet". Bij een volgende sollicitatie besluit hij zijn verleden maar te verzwijgen. En ja, hoor, hij wordt aangenomen als magazijnbediende in een computerhandel. Trots gaat hij naar huis, maar daar wacht hem een nieuwe teleurstelling. Zijn zoontje heeft op de voetbalclub binnenkort een vaderdag met een picknick. Maar zijn zoontje wil Luuk niet mee hebben, want zijn vriendjes weten dat zijn vader in de bajes heeft gezeten.
Het werk gaat een paar weken goed. Maar dan blijken er op zijn werk door iemand van het personeel materialen uit het magazijn te zijn gestolen. Luuk wordt verdacht en bij de directeur geroepen. Terecht ontkent hij de schuldige te zijn. Maar zijn baas is er inmiddels achter gekomen dat Luuk in de bajes heeft gezeten en Luuk krijgt ontslag op grond van het feit dat hij bij zijn sollicitatie hierover gelogen heeft. Luuk verzwijgt het ontslag uit schaamte bij zijn vrouw. Maar die hoort het hele verhaal toch van de vrouw van een collega van Luuk. Ze dreigt te gaan scheiden omdat ze zich door Luuk bedrogen voelt.
Nu wordt Luuk wanhopig en weet niet meer hoe hij verder moet. Hij gaat weer naar de priester om zijn nood te klagen. De priester vraagt hem of hij eigenlijk zichzelf wel vergeven heeft en wel echt gelooft dat God hem vergeven heeft. Luuk moet toegeven dat hij dat innerlijk niet gedaan heeft.... Nu pas zet hij die stap. Ze bidden samen. Met opgeheven hoofd gaat hij weer naar huis. Thuisgekomen biedt zijn vrouw hem haar excuses aan. Ze vertelt dat de direkteur van het computerbedrijf gebeld heeft. De echte dief was gepakt en de direkteur biedt ook zijn excuses aan en wil hem graag weer in dienst nemen. Tenslotte gaat Luuk naar zijn zoontje toe en met zijn herwonnen zelfvertrouwen weet hij zijn zoontje er van te overtuigen dat het goed is voor hem zelf en zijn vriendjes als hij toch meegaat naar de picknick.

Broeders en zusters, dit verhaal maakt ons veel duidelijk over vergeving. Allereerst dat we moeten geloven dat God ons vergeeft. Niet alleen met het verstand, omdat we dat al zo vaak gehoord hebben. Maar ook met ons hart. Abraham geloofde zonder twijfel in Gods belofte en dat werd hem als gerechtigheid aangerekend.
Het evangelie vertelt ons dat Jezus is gekomen, niet om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars. Daarom schaamt Jezus zich niet om te gaan met fraudeurs en mensen met een slechte naam. Dat heb ik altijd bewonderd in paus Johannes Paulus de Tweede: Hij ontving wel eens staatshoofden die bloed aan hun handen hadden. Dan stonden de kranten weer bol van verontwaardigde reacties. Maar wat deed de paus anders dan Jezus deed, in de hoop dat die zondaars zich zouden bekeren?

Het tweede dat het verhaal van Luuk duidelijk maakt, dat is dat we ook onszelf moeten kunnen vergeven. Als we ons werkelijk schamen voor een scheve schaats die we gereden hebben, dan moeten we daar niet mee blijven lopen en gebukt door de rest van ons leven gaan. Het is nu eenmaal gebeurd en als we daar maar van geleerd hebben, dan komt er een bron van energie vrij om ons in te zetten juist voor de bestrijding van dat soort kwaad.

Ten derde leert het verhaal ons dat we elkaar moeten vergeven. We mogen mensen niet vastpinnen op hun verleden, op fouten die ze ooit gemaakt hebben. We moeten elkaar een tweede kans geven.
Mattheus heeft dat ervaren toen hij door Jezus geroepen werd. Mattheus was een tollenaar, net als Zacheus: iemand die werkte voor de Romeinse bezetter en fraudeerde. Iemand die daarom gehaat en veracht werd door zijn landgenoten. Maar Jezus gaat bij hem aan tafel, met velen van Mattheus' collega's en vrienden. Jezus trekt er zich niets van aan wat brave mensen er van denken en zeggen.

Zusters en broeders, ik zie om mij heen nog vaak dat mensen onbarmhartig zijn tegenover elkaar. Niet alleen de mensen van deze wereld, maar ook christenen onder elkaar. Het doet mij heel veel pijn dat te zien. Deze houding verduistert het evangelie. Het zet mensen gevangen, niet letterlijk, maar psychisch en sociaal. En dat terwijl wij als christenen nu juist het enige instrument bezitten om deze gevangenen te bevrijden.

Laten we ons eens afvragen wie wij nog als slechte mensen beschouwen? Wie hebben we nog wat te vergeven? Kunnen we dat? Willen we dat? Bidden we ervoor dat we zover mogen komen? Bidden we er voor dat God ons die kans geeft? Of koesteren we in hoogmoed en eigendunk onze wrok?

Jezus was zelf geheel schuldeloos. En toch zoekt hij tollenaars en zondaars op. Mogen wij voor veel mensen als Jezus zijn.