Ik wil liever barmhartigheid

×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 233 niet laden
'Ik wil liever barmhartigheid dan offers'.

Deze zin zouden wij met gouden letters boven ons leven moeten schrijven, want het is een goddelijke uitspraak. Gods liefde tot de mensen is altijd een barmhartige liefde, een liefde die zich buigt naar het kleine, het zwakke, het zondige. Deze zin zegt ons duidelijk dat bij God de arme mens voorrang heeft op godsdienst. Het inroepen van wetten en voorschriften mag nooit de ontferming verdringen. Door onbarmhartigheid komt er eelt op ons hart en komen de armen in de kou staan.

Het woord dat Jezus hier zegt: 'Ik wil liever barmhartigheid dan offers,' is het het diepste verlangen van God zelf. Daarom zoekt Jezus de zondaars op en eet met hen. Hij zoekt hen op voor wie de maatschappij slechts afkeer en verachting heeft. Jezus weet wel dat Hij met deze levensvisie de wereld van vroomheid en zedelijkheid tot in de fundamenten schokt. Bij Jezus heeft de mens in nood voorrang op de offercultus. Daarom morren de rechtvaardigen, zeker ten onrechte, want zij hadden de woorden van de Schrift moeten kennen, zoals: barmhartig en genadig is God, onze Heer, geduldig en groot in goedheid en trouw. Jezus geeft gestalte aan de diepe zorg van God, zo meesterlijk uitgedrukt door Ezechiël: het verloren dier zal ik zoeken, het afgedwaalde terughalen, het gewonde verbinden, het zieke sterken en de sterke dieren bewaren. God is een barmhartige God die de walmende vlaspit niet dooft en het gebogen riet niet breekt.

Waarom hebben wij zoveel moeite om de barmhartigheid te preken, terwijl de Schrift er boordevol van staat. Wij zijn bang dat, als wij de barmhartigheid verkondigen, de mensen zich niets meer zullen aantrekken van... en dat wij met de mantel van de barmhartigheid dan heel gemakkelijk alle ongerechtigheid zullen toedekken. Weten wij dan niet dat barmhartigheid de mooiste kern van de liefde is? Het is de liefde die een warm hart heeft voor het zwakke en het kleine.

Zeker, deze barmhartigheid kan niet zo gemakkelijk in een wet worden vastgelegd. Waar de barmhartigheid haar intrede doet wordt onze opvatting over ethiek, moraal, gerechtigheid en straf gecorrigeerd in het voordeel van de kleinen en de schuldigen. Maar zou dat zo erg zijn? Zou de wereld niet een beetje menselijker worden als wij niet de wet maar de mens in het middelpunt zouden plaatsen? Zou de wereld slechter worden als wij een beetje meer ruimte aan het hart zouden geven? Zou God minder gediend zijn als wij onze godsdienstigheid zouden openstellen voor de mensen die niet tot hun rechten komen?

God wordt het meest geëerd waar de mensen gelukkig worden gemaakt. Het geluk van de mensen is Gods hoogste eer. Wij hoeven echt niet bang te worden, mochten we maar allemaal kunnen zeggen: ik heb liever barmhartigheid dan offers...