# In de schemer (2004)

- Auteur: Richard Schreurs
- Datum: 4 december 2004
- Liturgie: A-cyclus · Advent · 2e zondag van de Advent · paars
- Bron: https://preken.be/a/advent/2/in-de-schemer-2004/


Een prettige Sinterklaas toegewenst.

Een dagje zon in deze tijd van het jaar is mooi meegenomen. Het is
hooguit een dagjé, want tegen een uur of vijf is het al bijna donker.
Op sommige dagen wordt het zelfs nauwelijks licht. Wij willen nog al
eens meedeinen op de zwarte golven van dit seizoen. Nog even voorbij
aan wat er verder van ons vandaan gebeurt voelen we het verlies van een
dierbare zwaarder dan ooit, de ruzie met de buren, de gammele
samenwerking met een of meer collega's, de gespannen of misschien zelfs
gebroken relatie met een familielid, onze contacten met goede bekenden.
Mensen in elkaars onmiddellijke omgeving kunnen zijn als wolven en
lammeren, aanvallers en slachtoffers, kleurrijk beschreven in de eerste
lezing van vandaag. Er dringt nog nauwelijks licht door in ons
dagelijks bestaan. Aan deze schijnbaar onontkoombare dwang van de
natuur proberen we te ontsnappen: tot Kerstmis is er steeds minder
daglicht. Dus worden er kaarsjes ingekocht en lampjes en lampionnetjes
voor binnen en buiten, want we binden de strijd aan met de schemer.

Die strijd tegen het duister van het seizoen mag wat verlichting
geven, maar als we niets ondernemen tegen die schemer, die zwarte gaten
in onze gevoelens, versterkt in onze slechte nabije relaties, dan
zouden we kunnen vergeten dat de zon echt niet weg is. De schemer is er
zowel bij de ondergaande als bij de opkomende zon. Ze komt vanzelf
terug.

Die donkerte in onze relaties is echter niet met lampjes, met
feestjes of cadeautjes zomaar te verdrijven. Daar komt het licht niet
vanzelf terug. Daarom vraagt deze tijd vóór Kerst om samen met het
geknutsel aan binnen- en buitenverlichting toch vooral aandacht te
besteden aan die verlichting van onze slechte relaties. Ook hiervoor
geldt dat het geen onontkoombaar gegeven is. Alleen, hierin gebeurt
niets vanzelf, hierin kunnen we alleen zelf zorgen dat de schemer van
zonsondergang die van zonsopgang wordt.

Het vertrouwen kunnen we ook aan de gang van de natuur ontlenen om vervolgens iets te ondernemen dat het donker doorbreekt.

De omstandigheden waarin wij ons bevinden zijn niet nieuw. "Helaas",
moeten we vaststellen. De profeet Jesaja zag het lang geleden al om
zich heen: uitbuiters, vooroordelen en uitspraken op grond van enkel
geruchten, omkoperij. Maar zijn vertrouwen was niet weg en ook niet
zijn geestkracht om er iets aan te doen. Inderdaad de geest van
wijsheid en verstand zal weer de overhand nemen, heldenmoed, de geest
van liefde en vreze des Here, zoals hij het noemt. Men heeft hierin een
aankondiging gezien van Jezus van Nazareth waarin in die eigenschappen
tot hun recht kwamen

Wij zeggen dat dit met Jezus geboorte opnieuw in gang gezet is, maar
weten ook wel dat als wijzelf er niet mee doorgaan dat Kerstmis dan een
feest is van licht en vrede voor Hem, voor Hem alleen en niet voor ons.
We hebben nog enkele weken om dat om te buigen, naar zonsopgang in onze
relaties dus.

