# Wandelen in het licht (2004)

- Auteur: Hans van de Laar
- Datum: 27 november 2004
- Liturgie: A-cyclus · Advent · 1e zondag van de Advent · paars
- Bron: https://preken.be/a/advent/1/wandelen-in-het-licht-2004/


Herstel van relaties: Wandelen in het licht .

Het is een beetje rare man, de broeder in het klooster, die meteen
ook de tuinman is. Als je hem voorbij komt dan lachte hij breeduit een
groet. Gelukzalig kijkt hij je dan aan en gaat weer verder
in zijn hof. Bij een bloemist zijn de Kallassen niet te betalen, maar
in het paradijs van broeder tuinman bloeien ze volop aan grote
struiken. Hij zorgt voor vazen vol bij Maria in de kapel. Hij ziet
ook konijntjes lopen en kan er best tegen dat ook zij smullen van zijn
sla. Kroppen genoeg. Het is een grote tuin. Met een blij gezicht, spit
hij honderden vierkante meters om. Werken in Gods
schepping. Met het zweet in zijn handen en op zijn voorhoofd. Even naar
binnen voor het middaggebed en een boterham en dan weer verder
wandelend in Gods Licht.

Want daar heeft Jesaja, de profeet het vandaag over op de eerste dag
van de advent: "Kom laat ons wandelen in het licht van de Heer".

Sommigen hebben de advent niet nodig. Broeder tuinman wandelt zijn
hele leven al in Gods licht. Hij doet de tuin, bezig met Gods
schepping. Hij ziet de vlinders en geniet elke dag van de zon, maar
ook van de regen die goed is voor zijn planten, van de afgevallen
bladeren ook, vruchtbaarheid voor het volgend jaar. Natuurlijk kun je
ook van hem zeggen, dat hij wereldvreemd is. Hij weet niet dat
het broeit in de wereld, dat mensen elkaar naar het leven staan, dat
fanatiekelingen die zichzelf gelovig noemen relaties stuk maken, dat
het slecht gaat met de economie of dat er in de Oekraïne
burgeroorlog uitbreekt. Aan de andere kant leeft hij in vrede met zijn
omgeving. Hij produceert geen nodeloos afval, heeft geen auto, waarmee
hij naar de vuilstort moet, maar gebruikt tuinafval als
groeikracht voor volgend jaar. Maar meer nog leeft hij in innerlijke
vrede met zichzelf met God en met zijn omgeving. Hij gelooft en
vertrouwt er in zijn leven op dat hij een kind van God is en dat
God zorgt voor hem en dat maakt het hem mogelijk net zo hartelijk en
zorgzaam te leven naar anderen toe. Zijn relatie met God tekent zijn
relatie met mensen. De weg ernaar toe is hij gegaan en nu
leeft hij in vrede

Om die weg gaat het in de advent. De weg naar vrede en licht. Het
Licht van de wereld mag dichterbij komen. En wie vindt dat nou niet,
wie zoekt dat nou niet?

De een zoekt licht en ontvlucht de wereld door een grandioos feest
in een stadion. De ander vlucht op vakantie , zoekt een weekje licht in
de sneeuw op de ski's. Dat werkt natuurlijk wel, maar
dikwijls maar voor even.

Vandaag horen we hier weer dat er een weg is naar het Licht. Het is
de weg van Jezus Christus, die zegt dat je waakzaam moet zijn. Op zijn
weg mag je vrede vinden, maar moet je ook vrede zoeken,
moet je werken aan het herstellen van relaties met je naaste, net met
mensen die je niet zo goed kent, die anders gekleed gaat en God geen
God maar Allah noemen. Het is een weg van eerlijkheid,
rechtvaardigheid en zorg voor elkaar. En op die weg mag je weten voelen
en beleven dat je wandelt in Gods Licht ook al is de weg zwaar en vol
hobbels en kuilen. Broeder tuinman ervaart dat elke dag,
elke minuut elk moment van zijn leven, maar hij is dan ook een
levenskunstenaar, maar wij kunnen wel iets van hem leren.

Advent is een tijd om nog bewuster bezig te zijn met wie we zijn met
wat we geloven en waarop we mogen vertrouwen. Het Licht der wereld komt
dichterbij, het is er zelfs al, al moeten we goed en
steeds beter leren kijken, totdat het mens wordt in ons.

